Dzieciaki z sąsiedztwa sprzątały naszą okolicę co niedzielę — wtedy zrozumiałem, dlaczego., OPOWIEŚĆ NAPISANA PRZEZ DRAMAVERDICT.

Przez czarny worek na śmieci, który jakoś nigdy się nie zapełniał.

Kilka miesięcy później Laura wróciła w eskorcie policyjnej, aby zabrać resztę ich rzeczy.

Mia szła w moją stronę przez trawnik.

Wyglądała na wyższą.

Albo może po prostu wyglądała na mniej przestraszoną.

„Otworzyłeś je” – powiedziała.

„Tak.”

„Bałeś się?”

“Tak.”

Skinęła głową.

Potem spojrzała w dół.

„Pomyślałem, że możesz to wyrzucić.”

„Po co miałbym to wyrzucać?”

Wzruszyła ramionami.

„Dorośli wyrzucają rzeczy, gdy uważają, że dzieci sprawiają kłopoty”.

Przykucnąłem tak, że patrzyliśmy na siebie.

„Mia, nie sprawiałaś kłopotów.”

„Ukrywaliśmy rzeczy na podwórkach ludzi”.

„Chroniłeś swoją rodzinę”.

Spojrzała w stronę krzaków pod moim oknem.

Kontynuowałem.

„Ukrywałeś prawdę w miejscu, w którym mogła przetrwać”.

Mia nie odpowiedziała.

Zanim wyszła, sięgnęła do kieszeni.

W jej dłoni znajdował się kolejny srebrny pendrive.

Ona mi to dała.

Wpatrywałem się w to.

„Co jest na tym?”

“Nic.”

„To dlaczego mi to dajesz?”

Uśmiechnęła się.

„Więc pamiętasz.”

„Pamiętasz co?”