„Więc jaki jest twój stan?” – zapytałem w końcu.

Mama wyglądała na zdezorientowaną.

„Powiedziałeś, że mogę pójść, jeśli ci coś obiecam.”

Uśmiechnęła się.

Potem wzięła mnie za obie ręce.

„Nie idź na bal maturalny, bo sześcioletnia Chrissy coś obiecała”.

Czekałem.

„Idź, bo osiemnastoletnia Christina go wybiera.”

Poczułem, że się uśmiecham.

„Mamo, właśnie dlatego idę.”

Jej twarz lekko się zmarszczyła.

„Teraz to wiem.”

CZĘŚĆ 3 — Obietnica, którą postanowiliśmy dotrzymać

Kiedy mama i ja w końcu wróciłyśmy na dół, Noah czekał dokładnie tam, gdzie go zostawiłyśmy.

Spojrzał na mnie i na mamę.

„Długo ci to zajęło.”

Mama podeszła prosto do niego.

„Noah, czy mogę zatańczyć pierwszy taniec?”

Jego brwi uniosły się.

„Pani Jane, to nie jest bal maturalny.”

Wybuchnęłam śmiechem.

Mama go zignorowała i włączyła muzykę.

Przez następne trzydzieści sekund Noah próbował poprowadzić ją po salonie, podczas gdy ona raz po raz szła w złym kierunku.

W końcu się zatrzymał.

„Pani Jane.”

“Tak?”

Przeczytaj więcej, klikając przycisk ( DALEJ »» ) poniżej!