„Claire, mam nadzieję, że rozumiesz, dlaczego Daniel zareagował w ten sposób.”

“Ja nie.”

„Ten weekend bardzo wiele znaczy dla Lucasa”.

„Jestem pewien, że tak.”

„Przygotowywał się prawie rok”.

„Moi synowie również.”

Jej wzrok powędrował w stronę Caleba i Noaha. Po raz pierwszy naprawdę im się przyjrzała.

Szczęka Caleba.

Oczy Noego.

Uśmiech Daniela, gdy był młody.

Genetyka może być kłopotliwa, gdy ludzie próbują ignorować przeszłość.

Vanessa odwróciła wzrok.

„Oczekuje się, że szkoła Lucasa wygra”.

„Życzę mu powodzenia.”

Wydawała się zirytowana tym, że nie chciałem się kłócić.

„Po prostu nie chcę niepotrzebnych dramatów”.

„W takim razie się zgadzamy.”

Wziąłem kawę do ręki.

„Przyszedłem oglądać rywalizację moich dzieci. Jakąkolwiek historię opowiadaliście sobie z Danielem przez trzynaście lat, to wasza sprawa”.

Potem odszedłem.

Rozpoczęły się rundy wstępne.

Lucas był dobry. Był inteligentny, szybki i dobrze przygotowany. Żaden z błędów dorosłych nie był jego winą.

Jego szkoła kładła duży nacisk na literaturę i miała duże osiągnięcia w historii.

Daniel siedział z przodu i bił brawo za każdym razem, gdy Lucas odpowiadał poprawnie.

Siedziałem dziesięć rzędów dalej z rodzicami z Cedar Grove.

Nasze dzieci nie miały takich samych marynarek, profesjonalnych trenerów ani fundacji noszącej nazwisko ich ojca.

Ale oni nie byli lękliwi.

Caleb wygrał indywidualny półfinał matematyczny z przewagą jednego punktu. Noah zbudował działający model filtracji wody w niecałe dwadzieścia minut i zdobył najwyższą ocenę z inżynierii.

W sobotni wieczór Cedar Grove plasowało się na drugim miejscu w klasyfikacji generalnej.

Akademia Lucasa była pierwsza.

Mistrzostwa miałyby się odbyć w niedzielne popołudnie.

Część 7: Runda finałowa

Tego wieczoru podczas kolacji Caleb prawie się nie odzywał.

„Zdenerwowany?” zapytałem.

“Trochę.”

Przeczytaj więcej, klikając przycisk ( DALEJ »» ) poniżej!