„Nie tutaj.”

„Nie możesz mówić czegoś takiego w moim domu, a potem mi zabraniać tu przychodzić”.

„Nie mówię o moim związku z Mari.”

„O czym więc mówisz?”

Graham wstał.

“Proszę ze mną.”

Nie ruszyłem się.

Wskazał na kuchnię.

“Proszę.”

“Dlaczego?”

„Bo jeśli wyjaśnię to tutaj, pomyślisz, że jestem szalony”.

„Minąłem ten punkt jakieś 30 sekund temu”.

Skierował się w stronę tylnych drzwi.

Poszedłem za nią.

Na zewnątrz, na podwórku, było prawie ciemno.

Paliło się tylko światło na ganku i mała lampa ogrodowa obok szopy Henry’ego.

Graham podszedł bliżej.

„Co dokładnie zrobiłeś?” zapytałem.

Kontynuował.

„Graham.”

„Zobaczysz.”

„Nie podobają mi się te słowa”.

„Nie spodziewałem się tego.”

Wtedy zauważyłem kogoś stojącego obok szopy.

Mężczyzna.

Przez sekundę nie mogłem dostrzec jego twarzy.

Następnie stanął pod lampą ogrodową.

Krzyczałem.

“HENZ?”

Mój mąż podniósł obie ręce.

“Cześć.”

Spojrzałam na niego.

„Miałeś być cztery godziny drogi stąd!”

„Byłem dziś rano. Wróciłem wcześnie.”

„I nie pomyślałeś, żeby mi powiedzieć?”

Henry spojrzał w stronę zakrytego kształtu obok szopy. „To by wszystko zepsuło”.

Graham mruknął: „Wchodzę do środka”.

Przeczytaj więcej, klikając przycisk ( DALEJ »» ) poniżej!