Moje krzesło zaskrzypiało i przesunęło się do tyłu.

„Gdyby ktoś zaproponował ci pieniądze za randkę z moją córką…”

Wszelki ślad humoru zniknął z twarzy Grahama.

“Co?”

„Jeśli Henry ci coś obiecał…”

„Na litość boską, nie.”

Wstałem.

„O jakiej więc umowie mówisz?”

„O Boże.” Graham potarł twarz dłonią. „Tak myślałeś?”

„Powiedz mi, co mam myśleć.”

Spojrzał w stronę korytarza.

„Nie tutaj.”

„Nie możesz mówić czegoś takiego w moim domu, a potem mi zabraniać tu przychodzić”.

„Nie mówię o moim związku z Mari.”

„O czym więc mówisz?”

Graham wstał.

“Proszę ze mną.”

Nie ruszyłem się.

Wskazał na kuchnię.

“Proszę.”

“Dlaczego?”

„Bo jeśli wyjaśnię to tutaj, pomyślisz, że jestem szalony”.

„Minąłem ten punkt jakieś 30 sekund temu”.

Skierował się w stronę tylnych drzwi.

Poszedłem za nią.

Na zewnątrz, na podwórku, było prawie ciemno.

Paliło się tylko światło na ganku i mała lampa ogrodowa obok szopy Henry’ego.

Graham podszedł bliżej.

„Co dokładnie zrobiłeś?” zapytałem.

Kontynuował.

„Graham.”

„Zobaczysz.”

„Nie podobają mi się te słowa”.

„Nie spodziewałem się tego.”

Wtedy zauważyłem kogoś stojącego obok szopy.

Mężczyzna.

Przeczytaj więcej, klikając przycisk ( DALEJ »» ) poniżej!