Posadzili matkę pana młodego w ostatnim rzędzie przez starą sukienkę. Panna młoda zatrzymała ceremonię, gdy zobaczyła, co jej zrobiono

— Czy dopiero kiedy dowiedziała się pani o pieniądzach, stałam się odpowiednią osobą do pierwszego rzędu?

Dorota spuściła oczy.

I wtedy Teresa poczuła coś zaskakującego.

Nie satysfakcję.

Nie triumf.

Smutek.

Bo odpowiedź była oczywista.

—

Robert zwrócił się ponownie do Magdaleny.

— Dorota zgłosiła uwagę. Rozumiem. W którym momencie wymyśliła pani, że ja zatwierdziłem zmianę miejsca?

Magdalena szybko pokręciła głową.

— Nie wymyśliłam.

Robert wyjął telefon.

— Mam wiadomość, którą pani wysłała do swojego asystenta o 8:42.

Przeczytał:

— „Pan Wysocki potwierdził, że matka pana młodego może siedzieć dalej od głównego kadru. Nie chcemy robić z tego tematu.”

W kaplicy zrobiło się jeszcze ciszej.

— Nigdy tego nie powiedziałem.

Magdalena pobladła.

— Pan mówił wcześniej, że chce pan uniknąć napięć między rodzinami.

– NIE.

— Odebrałam to jako zgodę na podejmowanie decyzji, które…

— Nie.

Robert nawet nie podniósł głosu.

— Powiedziałem, że nie chcę konfliktów. Nie powiedziałem, że wolno pani upokorzyć matkę mojego zięcia i podpisać tę decyzję moim nazwiskiem.

Magdalena rozejrzała się.

Dwóch członków obsługi stało przy drzwiach.

Jedna z asystentek zdjęła słuchawkę z ucha.

Był to mały gest.