Poszłam z ojcem do lasu. Nagle złapał mnie za rękę i powiedział: „Wreszcie jesteśmy sami. Chodź tu, pozwól mi cię pocałować. Tak długo tego pragnąłem”. Odsunęłam się w przerażeniu. Ale ojciec podszedł bliżej, wziął mnie za ramiona i wyszeptał: „Nie bój się, kochanie. Twoja matka nigdy się nie dowie, co między nami zaszło”. Zaczęłam się trząść. A kiedy powiedział: „Czekałem 19 lat na tę chwilę”,

Mój ojciec kontynuował:

„Zanim Catherine umarła, miała jedno ostatnie życzenie. Chciała, żebym cię tu przyprowadził, kiedy skończysz dziewiętnaście lat”.

„Dlaczego tutaj?”

Mój ojciec wskazał na polanę.

„Bo to właśnie tu się poznaliśmy. I tuż przy tej ławce poprosiłem ją o rękę”.

Spojrzałem na pierścionek.

„Czy to jej obrączka ślubna?”

“Tak.”

Ale coś mnie nadal niepokoiło.

„To dlaczego chciałeś mnie pocałować? Dlaczego tak mówiłeś?”

Mój ojciec spuścił głowę.

„Okropnie dobrałam słowa, kochanie. Chciałam ci dziś dać pierścionek twojej mamy i pocałować cię w czoło, tak jak robiła to, gdy byłaś niemowlęciem. Ale byłam tak wzruszona, że ​​nie zdawałam sobie sprawy, jak przerażająco zabrzmiały moje słowa”.

Milczałem.

Kontynuował:

„A kiedy powiedziałem, że czekałem dziewiętnaście lat, miałem na myśli ten moment. Dzień, w którym w końcu mogłem ci opowiedzieć o Catherine”.

Spojrzałam na niego przez łzy.

„To dlaczego mama nie chciała, żebym wiedział?”

Mój ojciec smutno się uśmiechnął.

„Ponieważ bała się, że cię straci.”

W tym momencie usłyszeliśmy kroki dochodzące ze ścieżki leśnej.

Przeczytaj więcej, klikając przycisk ( DALEJ »» ) poniżej!