Przywiozłem moją córeczkę, żeby ją zaskoczyć…

Jej dolna warga drżała.

„Może on już tego nie chce”.

To zdanie niemal mnie zniszczyło.

Przyciągnąłem ją do siebie.

„Nigdy tak nie myśl.”

Przytuliła twarz do mojego ramienia.

Zamknąłem oczy.

Przez sześć lat chroniłam Dominica przed moją rodziną.

Chroniłem jego dumę.

Jego reputacja.

Jego kruche ego.

Nie raz widziałem, jak moi bracia po cichu ratowali jego firmę przed bankructwem.

Obserwowałem, jak fundusze inwestycyjne pojawiają się dokładnie w odpowiednim momencie.

Widziałem, jak banki przyznawały linie kredytowe, które nigdy nie powinny zostać zatwierdzone.

Za każdym razem, gdy Dominic pytał, jak jego firma przetrwała kolejny kryzys, uśmiechałem się i mówiłem mu, że miał szczęście.

Myślałam, że chronię nasze małżeństwo.

Myślałam, że miłość oznacza stanie u boku kogoś, kto staje się osobą, którą chce być.

Ale być może się myliłem.

Być może nie chroniłam swojego małżeństwa.

Być może niosłem to sam.

A dziś wieczorem…

W końcu odłożyłem.

Wstałem i wziąłem Sophię za rękę.

„Chodźmy na górę.”

Chloe natychmiast stanęła przed windą.