—

Tej nocy Miles obudził się pierwszy.

Kilka sekund później dołączył do niego Luke.

Szturchnąłem Dereka.

„Możesz zabrać Luke’a?”

Obrócił się na brzuch.

„Jutro mam pracę.”

“Więc?”

„Muszę być obudzony za cztery godziny.”

Krzyki Luke’a stały się głośniejsze.

„Ja też.”

„Nie, nie zrobisz tego.”

Zamarłem.

„Co to znaczy?”

„Możesz spać, kiedy oni śpią.”

Prawie się roześmiałem.

Zamiast tego wstałem z łóżka.

Luke wciąż krzyczał, gdy Derek naciągnął koc na jego ramię i znowu zasnął.

Trzy noce później zadzwoniła mama.

„Mój samochód nie chce zapalić. Przepraszam, kochanie. Nie mogę przyjść.”

Spojrzałem na bliźniaków.

Oboje rozpaczliwie potrzebowali kąpieli.

„Wszystko w porządku, mamo.”

„Nie próbuj kąpać ich samemu.”

„Nie zrobię tego.”

„Obiecaj mi.”

„Poczekam, aż Derek wróci do domu. Obiecuję.”

Kiedy Derek w końcu przekroczył próg, spotkałam go w kuchni.

„Musisz dziś wieczorem wykąpać chłopców.”

Wrzucił klucze do miski stojącej przy drzwiach.

„Właśnie wróciłam do domu, Hope. Nie uważasz, że trochę przesadzasz?”

Przeczytaj więcej, klikając przycisk ( DALEJ »» ) poniżej!