Część 1:
Przez szesnaście lat milczałam, podczas gdy dzieci mojego męża Waltera traktowały mnie tak, jakbym wyszła za niego za mąż dla pieniędzy. Nigdy się nie broniłam, mimo że opiekowałam się nim w czasie jego choroby, poświęcając swój czas, oszczędności i spokój, tylko po to, by zapewnić mu komfort. Po jego pogrzebie wierzyłam, że zostanę z niczym – dopóki jego prawnik nie wręczył mi zapieczętowanej koperty, która wszystko zmieniła.
W testamencie Walter zapisał cały swój majątek swoim dzieciom, Adamowi i Madison. Początkowo wyglądali na zadowolonych, a nawet ulżonych, jakby w końcu utwierdzili się w swoich przekonaniach na mój temat. Ale potem prawnik ujawnił, że istnieje kolejny dokument przeznaczony specjalnie dla mnie.
Ludzie zawsze krytykowali moje małżeństwo z Walterem. Miałam trzydzieści lat, on pięćdziesiąt cztery. Jego dzieci nigdy mnie nie akceptowały i ciągle oskarżały mnie o naciągactwo. Od samego początku liczyłam tylko na spokój, a nie na aprobatę.
Kiedy Walter poważnie zachorował, wszystko się zmieniło. Zostałam jego pełnoetatową opiekunką – zarządzałam wizytami, lekami i codzienną opieką, podczas gdy jego dzieci odwiedzały go tylko sporadycznie, często bardziej dla zachowania pozorów niż wsparcia. Po cichu wykorzystywałam własne oszczędności, aby pokryć pilne wydatki medyczne, kiedy tylko były potrzebne, nigdy nie oczekując zwrotu.
